Góry, galerie, foto, artykuły, aktualności górskie - Górska Gazeta Internetowa - www.gory.info

GGI - Górska Gazeta Internetowa











Szukaj w artykułach GGI:





NeoServer

WWW.COTG.GORY.INFO - serwis aktualności górskich
Górska Gazeta Internetowa

ISSN 1731-3724             



Beskid Żywiecki i Orawa na nowej mapie

    Pod koniec października światło dzienne ujrzała nowa mapa Beskidu Żywieckiego i Orawy w skali 1: 50 000. Mapę wydał słowacki Wojskowy Instytut Kartograficzny z Harmanca we współpracy z Centralnym Ośrodkiem Turystyki Górskiej PTTK w Krakowie. Jest to pierwsza edycja tej mapy i fakt ten powinien zelektryzować środowisko turystyczne. Wprawdzie na okładce widnieje napis "3 wydanie", jednak jest to pomyłka, gdyż de facto mamy tu do czynienia z debiutem. Poprzedni arkusz z numerem "102" zatytułowany był Oravské Beskydy i przedstawiał obszar jedynie w połowie zbliżony do tego, który ukazuje obecna mapa.
    Wydawnictwo posiada nową wyrafinowaną formę. Składa się na nią: właściwa mapa, tekturowa linijka oraz broszurka stanowiąca część tekstową. Ową broszurkę - ze względu na objętość - potraktować można jako mini przewodnik. Wszystkie elementy umieszczone są w dwóch estetycznych kieszonkach. Całość wywiera duże wrażenie. Tyle o formie. Pora przyjrzeć się teraz zawartości.
    Autorem treści turystycznej po polskiej stronie jest Człowiek-Instytucja polskich gór - Andrzej Matuszczyk.
    Mapa ukazuje obszar Beskidu Żywieckiego - od Przełęczy Glinka (a konkretnie od Magury) na zachodzie po wieś Bystrą na wchodzie - oraz polską i słowacką Orawę. O samej mapie można byłoby wiele napisać, chciałbym się jednak ograniczyć jedynie do rzeczy najistotniejszych dla turysty górskiego a więc: szlaków turystycznych, bazy noclegowej oraz przejść granicznych.
    Jeśli chodzi o szlaki, to w sumie nie można mieć żadnych zastrzeżeń do ich przebiegu. Drobnym uchybieniem jest jedynie mylny końcowy przebieg szlaku czarnego z Zawoi Czatoży w stronę Przełęczy Jałowieckiej. Szlak w rzeczywistości dochodzi do Tabakowego Siodła (Przełęczy Jałowieckiej Północnej) a nie do miejsca oznaczonego jako Przełęcz Jałowiecka (ściślej określając jest to Przełęcz Jałowiecka Południowa). Turyści nie zaznajomieni z mapami VKU muszą przyzwyczaić się do tego, że szlaki poprowadzone są linią ciągłą a nie jak to jest w przypadku polskich map - przerywaną. Jedynym wyjątkiem od tej reguły są szlaki czarne. Na mapie razi brak informacji o zamkniętym fragmencie Głównego Szlaku Beskidzkiego - od Fickowych Rozstajów do Markowych Szczawin. W przypadku mapy Wyd. "Eko-Graf" udało się ten fakt uwzględnić.
    Co do obiektów noclegowych, to przyznać trzeba, że mapa ukazuje wszystkie schroniska PTTK i PTSM. Godne podkreślenia jest to, że na mapie oznaczono schronisko młodzieżowe w Zawoi Wełczy, które przeniesione zostało z Zawoi Wilcznej w lipcu 2001 roku (o czym mało kto wie). Znacznie gorzej sytuacja wygląda w przypadku studenckich baz namiotowych PTTK, bowiem nie została uwzględniona ani jedna z czterech istniejących w terenie: na Przełęczy Głuchaczki, na Hali Górowej, w Zawoi Bębnach ("Jędruś") oraz w Podwliku ("Madejowe Łoże") na Orawie. Baza na Głuchaczkach ma prawdziwego pecha, no bo jak inaczej wytłumaczyć fakt, że jest ona systematycznie pomijana na mapach turystycznych Beskidu Żywieckiego (wyjątek stanowiła mapa wrocławskiego "Eko-Grafu").
    Jeżeli idzie o chatki studenckie, to ukazano dawną Chatkę Budowlańców zwaną obecnie "Dobrodziej" a także Chatkę na Adamach, pominięto zaś Chatkę pod Laskiem. Co się tyczy schronisk prywatnych, to nie została zaznaczona bacówka "Victoria" (w okolicach Polany Pod Jaworzyną, przy czarnym szlaku), mimo, że istnieje od 15 lat. Obiekt ten ma podobnego pecha, co baza namiotowa na Głuchaczkach. Faktem godnym uwypuklenia jest natomiast to, że na mapie figuruje schronisko "Smyraki" nad Zawoją. Dotychczas nie widniało ono na żadnej z map Beskidu Żywieckiego.
    Pora wreszcie kilka słów poświęcić turystycznym przejściom granicznym uruchomionym w lipcu 1999 r. Przedstawionych zostało ich pięć a więc wszystkie. Są to idąc od zachodu: Pilsko, Przeł. Głuchaczki, Przeł. Jałowiecka Północna, Babia Góra - Babia Hora oraz Przywarówka - Oravská Polhora. W broszurce stanowiącej część tekstową mamy m.in. takie "rozdziały" jak: Geograficzno-krajoznawcza charakterystyka terytorium, Zasady bezpiecznego poruszania się w górach, Ochrona przyrody, Obszar chronionego krajobrazu Górna Orawa, Babiogórski Park Narodowy, Regulamin dla zwiedzających, Żywiecki Park Krajobrazowy, Orawa i kultura narodowa, Turystyczne przejścia graniczne na granicy słowacko-polskiej, Opis wybranych tras turystycznych, Informacje o sportach zimowych, Informacje dla rowerzystów.
    Podsumowując, wypada zaznaczyć, że mapa jest niezwykle estetycznie wykonana. Jej skala sprawia, że raczej trudno się z nią zgubić. Truizmem jest wspominać o bogactwie legendy, z której słyną mapy VKU z Harmanca. Niewątpliwie dużą zaletą recenzowanej pozycji jest to iż, podane zostały czasy przejścia poszczególnych odcinków szlaków. Oznaczono również słupki graniczne. Tego drugiego elementu nie ma na żadnej z dotychczas wydanych map Beskidu Żywieckiego. Rzeczą godną uwypuklenia jest także to, że mapa jako pierwsza na rynku przedstawia całe Pasmo Policy (na mapie Beskid Żywiecki Wyd. "Eko-Graf" zostało ono obcięte). Wreszcie olbrzymim plusem jest fakt, iż w skład całego zestawu wchodzi tekturowa linijka, która umożliwia szybkie obliczenie odległości w kilometrach.
    Mapa obok zalet ma rzecz jasna i wady. Szczególnie bolesne wydaje się obcięcie Grupy Wielkiej Raczy, tak bardzo lubianej przez turystów. Drobnym uchybieniem jest także obcięcie "kawałka" Pasma Jałowieckiego. Trzeba jednak przyznać, iż mapa Orava i Beskid Żywiecki - jako całość - jest naprawdę znakomita! Oddzielna część tekstowa oraz wspomniana linijka sprawia, że obecnie nie ma ona sobie równych. Pozostaje zatem gorąco zachęcić do zaopatrzenia się w tą niezwykłą pozycję.


Orava, Beskid Żywiecki, 1 : 50 000, Mapa turystyczna, VKU, Harmanec 2001.

Sebastian Jakobschy.