Góry, galerie, foto, artykuły, aktualności górskie - Górska Gazeta Internetowa - www.gory.info

GGI - Górska Gazeta Internetowa











Szukaj w artykułach GGI:





NeoServer

WWW.COTG.GORY.INFO - serwis aktualności górskich
Górska Gazeta Internetowa

ISSN 1731-3724             



Góry Paring

Góry Paring to drugie pod względem wysokości pasmo górskie Rumunii, których najwyższą kulminacją jest szczyt Paringul Mare o wysokości 2519m.

Mapa centralnej części gór Paring Mapa centralnej części gór Paring

Długość grzbietu głównego wynosi około 35 km. Góry te leżą na południe od środkowej części Karpat Południowych. Z Karpatami łączy je grzbiet łącznikowy prowadzący od szczytu Poiana Muierii (1756 m) w górach Şurean do szczytu Coasta Rus (2301 m) w grani głównej Paringu. Grzbiet łącznikowy rozdziela jednocześnie doliny Jieţ i Lotru, które wyznaczają turystyczne północne granice gór Paring. Od zachodu granicę pasma stawi kotlina miasta Petroşani, które jest stolicą jednego z największych zagłębi węglowych Rumunii. Za południową granicę przyjmuje się drogę prowadzącą z Bumbeşti-Jiu do Polovragi. Stąd granica wschodnia prowadzi drogą w górę doliny Olteţ na przełęcz Curmătură Olteţului (1615 m), a następnie doliną spływającego na północ potoku do jeziora zaporowego Petrimanul.

Dolinki polodowcowe © St. Łukasik Dolinki polodowcowe © St. Łukasik

Budowa geologiczna masywu gór Paring jest oparta na skałach krystalicznych jednak w części południowej można tu spotkać pas skał wapiennych. Góry te od południa mają charakter łagodnych wzniesień jednak od północy często występują tu polodowcowe cechy krajobrazu w postaci form morenowych i kotłów przypominających często tatrzańskie krajobrazy. Jednak w przeciwieństwie do Tatr cechą tutejszych polodowcowych dolinek jest wysokie położenie w stosunku do grzbietu głównego tzn. stojąc nad brzegiem górskiego stawu aby wydostać się na grzbiet główny wystarczy pokonać tylko ok. 200 m. wzniesienia. Dzięki takiemu ukształtowaniu dolinki te doskonale nadają na biwaki, tym bardziej, że góry te cechuje wysoki stopień nawodnienia w postaci dużej ilości stawów i setek drobnych strumyków. Często również można natrafić w czasie marszu przez pole gęstej kosówki na pułapkę w postaci koryta płynącego potoku.

Na szczycie Paringul Mare © St. Łukasik Na szczycie Paringul Mare
© St. Łukasik

Naszą wędrówkę po głównym grzbiecie Paringu najłatwiej byłoby rozpocząć od miasta Petroşani do, którego stosunkowo łatwo jest się dostać pociągiem lub autobusem. Jednak znacząca większość turystów wiąże wyprawę w góry Paring razem z wycieczką w Retezat, dlatego aby nie powtarzać drogi dobrze jest rozpocząć swoją wyprawę od przełęczy Curmătură Olteţului (1615 m), lecz dostać się tam ze względów komunikacyjnych nie jest sprawą tak prostą. Dlatego osobiście proponuję wariant zwiedzania gór Paring zaczynając od schroniska Obirşia Lotrului, do którego ze względu, że jest to znany obiekt wypoczynkowy stosunkowo łatwo można dostać się autostopem z Petroşani lub z leżącej na wschodzie Voineasy (do Voineasy kursują autobusy z Brezoi - miasteczka leżącego przy głównej tarasie komunikacyjnej biegnącej z Sibiu na południe Rumunii doliną rzeki Olt).
Schronisko Obirşia Lotrului składa się z kompleksu domków noclegowych wraz z zapleczem gastronomicznym, pozwala więc na zaspokojenie podstawowych potrzeb turystycznych.

Roşiile © St. Łukasik W dolinie Roşiile © St. Łukasik

Idąc od schroniska na południe mamy do wyboru dwa warianty. Pierwszy z nich to próbować autostopem dojechać na przełęcz między szczytami Iezer oraz Urdele skąd do wschodniej granicy gór Paring czyli do przełęczy Curmătură Olteţului (1615 m) oddziela nas 4-5 godzinny odcinek trawiastego grzbietu z widocznym największym wzniesieniem w tej części grzbietu Păpusą (2136 m). Drugim wariantem wyjścia ze schroniska Obirşia Lotrului jest od razu skierować się na piechotę w centralną części gór Paring w rejon stawu Clicescu, a następnie wyjść na grzbiet na przełęczy pod szczytem Piatra Tăiată (2255 m). Do miejsca tego można również dojść idąc grzbietem głównym od strony wspomnianej już przełęczy pod szczytem Urdele.
Ze szczytu Piatra Tăiată (2255 m) idziemy dalej na zachód aby wkrótce po przejściu szeregu szczytów rozpocząć podejście na najwyższy szczyt tych gór - Paringul Mare (2519 m) zwany również Mindrą. Podejście to jak również wszystkie podejścia w tych górach jest dość łagodne i bez żadnych trudności. Będąc na szczycie wyraznie widzimy już miasto Petroşani nad którym kończy się grzbiet główny. Dodatkowo szczególną uwagę przyciąga zbudowany pod szczytem Paringul Mic (2074 m) olbrzymi kompleks meteorologiczno-turystyczny.

Stina Roşiile © St. Łukasik Stina Roşiile © St. Łukasik

Aby ustrzec naszych czytelników przed koniecznością zejścia do tak "pięknej" okolicy proponuję aby w czasie zejścia z Paringul Mare będąc na szczycie Gemănarea (2426 m) rozpoczęli zejście na północ w stronę doliny Roşiile, w której oprócz pięknych widoków na północną ścianę Paringul Mare czekają turystę jeszcze dwie niespodzianki. Jedną z nich będzie wrak rozbitego samolotu, drugą natomiast zbudowany na skale w przepięknej dolince obiekt o nazwie Stina Roşiile, czyli chatka turystyczna miejscowych studentów, zawsze szeroko otwarta dla przechodzących tędy strudzonych wędrowców...

Czasy przejść głównego grzbietu gór Paring:

  • - przełęcz Curmătură Olteţului - Micara (2170 m) - 1,5 godz.
  • - Micara (2170 m) - Przełęcz pod Urdele (2145 m) - 2 godz.
  • - Przełęcz pod Urdele (2145 m) - Setea Mare (2365 m) - 3,5 godz.
  • - Setea Mare (2365 m) - przełęcz pod Piatra Tăiată - 1 godz.
  • - przełęcz pod Piatra Tăiată - Paringul Mare (2519 m) - 2,5 godz.
  • - Paringul Mare (2519 m) - Gemănarea (2426 m) - 1 godz.
  • - Gemănarea (2426 m) - Circja (2405 m) - 1,5 godz.
  • - Circja (2405 m) - schronisko I.E.F.S. - 2 godz.
  • - schronisko I.E.F.S. - schronisko Rusu - 1,5 godz.
Całkowita długość głównego grzbietu Paringu jest szacowana na około 17 godzin marszu (2-3 dni).

Stanisław Łukasik